Koreańska ekonomia jest w pełni sterowana przez biurokrację państwową. Kluczową cechą gospodarki Seulu są tzw. chaebole - wielkie konsorcja gospodarcze. Oficjalnie w mieście znajdują się centrale 30 z nich, cztery największe (Hyundai, Samsung, Daewoo i Lucky Goldstar) realizują 1/3 obrotów handlowych Korei oraz 60% koreańskiego eksportu. Gospodarczy interwencjonizm państwa odgrywa tak istotną rolę, że wielkie koncerny chronione są przed ewentualnymi fluktuacjami koniunktury przez odpowiednie subsydiowanie rządowe. Sukces ekonomiczny państwa i tym samym jego największej metropolii nie oznacza, że obowiązujący system jest doskonały. Kapitał koncentruje się w niewielu rękach pracoholiczy tryb życia oraz wysokie koszty utrzymania w Seulu sprawiają, że jakość życia zwykłych pracowników nie jest jeszcze zadowalająca. Podczas gdy rząd hojnie udziela poparcia kredytowego wielkim, przeciętnemu mieszkańcowi miasta trudno uzyskać pożyczkę na zakup własnego domu, co powoduje wzrost cen lokali i hamuje rozwój budownictwa.